Άγιοι της Δωδεκανήσου

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Άγιος Γεράσιμος ο Βυζάντιος

Εορτάζει 7 Απριλίου

Το όνομά του προέρχεται από το γεγονός ότι γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Από πολύ νωρίς έδειξε ενδιαφέρον για τις σπουδές, έλαβε σπουδαία μόρφωση και έγινε εξαίρετος καθηγητής. Ήταν μαθητής του Μακάριου Καλογερά στην Πατμιάδα Σχολή, όπου σπούδασε Θεολογία, Φιλοσοφία και κλασική φιλολογία. Συνδέθηκε με αδελφική φιλία με τον Μακάριο και για 15 έτη συνεργάζονταν στενά για την παιδεία του Γένους. Μετά την κοίμηση του φίλου του, ανέλαβε τη διοίκηση της Σχολής για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, και εξαιτίας κάποιας ασθένειας που τον ταλαιπωρούσε, ο Άγιος Γεράσιμος έπρεπε να φύγει από την Πάτμο. Εκοιμήθη το 1740.

Άγιος Πρόχορος

Εορτάζει 28 Ιουλίου

Οι γραπτές πληροφορίες για τον Αγιο Πρόχορο είναι ελάχιστες. Η μοναδική αναφορά του ονόματος του γίνεται στις Πράξεις των Αποστόλων, ως ενός από τους επτά Διακόνους, τους οποίους χειροτόνησαν οι Απόστολοι.
Πέραν του βιβλίου των Πράξεων των Αποστόλων δεν υπάρχει καμία άλλη αναφορά του ονόματος του σ΄ επίσημο έγγραφο. Περισσότερες πληροφορίες βρίσκουμε στο Απόκρυφο έργο "Πράξεις, ήτοι περίοδοι του Αγίου Ιωάννου και Ευαγγελιστού, συγγράφοντος του μαθητού αυτού Προχόρου". Σύμφωνα με το εν λόγω βιβλίο, χειρόγραφα του οποίου εποχής 6ου αιώνα σώζονται στη Μονή μας, ο Πρόχορος παρουσιάζεται ως μαθητής και ακόλουθος του Αποστόλου Ιωάννη στην Μικρά Ασία, στην Έφεσο και στην Πάτμο. Αναφέρεται επίσης ότι κατά την στιγμή του οράματος της Αποκάλυψης ήταν παρών και κατέγραφε, όσα του υπαγόρευε ο Ιωάννης. Η παρουσία του Προχόρου παρότι δεν εξακριβώνεται από έγκυρη πηγή, ενισχύεται από την απεικόνιση της στην Ορθόδοξη εικονογραφία, η οποία τρόπον τινά αποκρυσταλλώνει τη μη καταγραφείσα παράδοση. Μετά την ανάκληση του Ιωάννη από την εξορία τον συνοδεύει στην Έφεσο και στην συνέχεια κατόπιν συστάσεως του Ιωάννη μεταβαίνει στη Νικομήδεια, όπου χειροτονείται Επίσκοπος και υφίσταται μαρτυρικό θάνατο.
Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 28 Ιουλίου.

Άγιος Ιωνάς ο Γαρμπής εκ Νισύρου

Εορτάζει την Κυριακή μετά την 10η Ιουλίου

Tο «Βραβείο» της Ιεράς Μονής του Θεολόγου Πάτμου, μας πληροφορεί ότι το 1550 μ.Χ 5 μοναχοί εγκαταστάθηκαν στο νησί των Λειψών . Ένας από αυτούς ήταν και ο Άγιος Ιωνάς ο οποίος καταγόταν από τη Νίσυρο.
Οι ασκητές μοναχοί με την ευλογία του Κυρίου έφτασαν στους Λειψούς, στον ορμίσκο Κοιμήσεως Της Θεοτόκου . Η περιοχή αυτή είναι αφιλόξενη, γεμάτη βράχια και άγονη, αυτό όμως δεν στάθηκε εμπόδιο στη διαμονή των Αγίων. Πρώτο τους μέλημα ήταν η θεμελίωση Ιερού Ναού στον οποίο τοποθέτησαν την εικόνα της Παναγίας την «Κυράς» και μετά θεμελίωσαν τα κελιά τους. Ο Κύριος μας θέλοντας να τους ανταμείψει για τον αγώνα τους, με θαυματουργικό τρόπο τους χάρισε μια ορμητική πηγή με άφθονο νερό που το ονόμασαν Άγιο Νερό. Το νερό αυτό δροσίζει ακόμη και σήμερα την άγονη περιοχή.
Η φήμη των ασκητών σύντομα διαδόθηκε και ήρθαν και άλλοι ασκητές στους Λειψούς, όπου δημιούργησαν νέο ησυχαστήριο αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.
Το «Βραβείο» της Ιεράς Μονής Πάτμου αποθησαύρισε το μαρτυρικό τέλος των 5 μοναχών που το προκάλεσαν οι Τούρκοι δυνάστες της Δωδεκανήσου . Συγκεκριμένα για τον μαρτυρικό θάνατο του Αγίου Ιωνά αναφέρει ότι το 1635 μήνα Απρίλιο, ο Πεκήρ πασάς, έπιασε το μοναχό Ιωνά τον Γαρμπήν εκ Νισύρου και τον έδειρε έως θανάτου.

Απολυτίκιο Ήχος α΄ Της ερήμου πολίτης
Νισύρου τον γόνον Λειψών τον έφορo και το της Δωδεκανήσου απάσης γέρας θείον και καύχημα Ιωνάν τιμήσωμεν πιστοί ως Όσιο Χριστού πανευκλεή ίνα λάβωμεν πταισμάτων τον ιλασμόν παρά Θεού κραυγάζοντες.βΔοξα το δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι δοξα το εν ευκλεία ουρανων δοξασαντι σε Όσιε.

Όσιος Νίκανδρος ο Σιναΐτης ο εκ Καστελορίζου

Εορτάζει 29 Ιανουαρίου

Στο Σιναϊτικό Κώδικα του 1716 περιέχεται ο βίος και η πολιτεία του Όσίου Νικάνδρου του νέου ασκητού που έλαμψε με την αρετή και την αγιότητα του στην Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης του αγίου και θεοβαδίστου όρους Σινά. Σύμφωνα με τον κώδικα αυτό ο όσιος Νίκανδρος γεννήθηκε το 1581 στο Ριζόκαστρο δηλαδή στο Καστελορίζο όπου υπήρχε μετόχι της Ιεράς Μονής του Σινά οι Άγιοι Απόστολοι. Έγινε μοναχός στο Σινά το 1611 και κοιμήθηκε το 1631 επί Αρχιεπισκόπου Ιωάσαφ. Στην Ιερά Μονή του Σινά ήταν κάποιος πολύ ενάρετος ιερομόναχος από το Ρέθυμνο της Κρήτης ονομαζόμενος Ιγνάτιος. Ο Ιγνάτιος πήρε κοντά του ως υποτακτικό του τον Καστελορίζιο μοναχό Νίκανδρο. Επιθυμώντας και οι δύο να γνωρίσουν τα μοναστήρια και τα ησυχαστήρια του Αγίου Όρους πήγαν εκεί και έμειναν 5 χρόνια. Όμως ξαναγύρισαν και πάλι στη μετάνοια τους στο Σινά γιατί διεπίστωσαν οτι εκεί υπήρχε μεγαλύτερη ησυχία και εκεί πέρασαν και τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής τους.
Ο ιερομόναχος Ιγνάτιος ήταν πολύ καλός και ενάρετος πνευματικός. Είχε τέλεια ακτημοσύνη και εγκράτεια και ακατάπαυστο έργο του ήταν η προσευχή. Ο μαθητής του όμως Μοναχός Νίκανδρος ξερπέρασε το δάσκαλο του. Είχε περισσότερο εγκράτεια από εκείνον και τέλεια και ακούραστη υποταγή στο Γέροντα του και έτσι έφτασε σε πλήρη απάθεια. Ποτέ δε φάνηκε να χαίρεται ή να λυπάται αλλά πάντα στεκόταν στο ίδιο και απαράλλακτο ήθος. Έβαζε σε όλους μετάνοια και σε ότι του έλεγαν έβαζε μπροστά το "ευλόγησον πάτερ". Ο Νίκανδρος κοιμήθηκε ένα χρόνο και κάτι πριν από το Γέροντα του Ιγνάτιο. Όταν συμπληρώθηκε χρόνος από τη ταφή του άνοιξαν οι πατέρες το κοιμητήριο για να βάλλουν άλλον αδελφό. Μπήκε μέσα ο Γέροντας και πνευματικός του για να δεί το λείψανο του και το βρήκε σώο και ακέραιο έχοντας το χρώμα του κρόκου και αναβλύζοντας μύρο. Ο Γέροντας του Ιγνάτιος, βγαίνοντας απο το κοιμητήριο με δάκρυα στα μάτια είπε "Σε ευχαριστώ Κύριε που και ζωντανό ακόμα μου έδωσες αυτή τη πληροφορία για τον υποτακτικό μου".
Απολυτίκιο Ήχος α΄ Της ερήμου πολίτης.
Του Σιναίου οικήτωρ και Μεγίστης αγλάϊσμα της Αγίας Μονής σου ιερόν, περιτείχισμα, εδείχθης ω Νίκανδρε σοφέ, βιώσας ώσπερ άγγελος εν γή, και παρέχεις την σην χάριν τοις ευλαβώς προστρέχουσι τη σκέπη σου. Δόξα το δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε αγιάσαντι, δόξα τω δωρησαμένω σε ημίν πρέσβυν ακοίμητον.

Άγιος Λεόντιος Πατριάρχης Ιεροσολύμων

Εορτάζει 14 Μαΐου

Ήταν ένας από τους πρώτους Ηγουμένους της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου μετά τον Όσιο Χριστόδουλο (12ος αιώνας). Γεννήθηκε στη Μακεδονία και από πολύ μικρή ηλικία επιθυμούσε να ενδυθεί το μοναχικό σχήμα, ενάντια στη θέληση των γονιών του. Όταν ο πατέρας του πέθανε, ο Λεόντιος εγκατέλειψε την πατρική οικία και στο δρόμο του για την Κωνσταντινούπολη κατέφυγε σ΄ ένα μοναστήρι, όπου έγινε Μοναχός. Την εποχή αυτή βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη ο Επίσκοπος Τιβεριάδας. Εκεί τον συνάντησε ο Λεόντιος και του ζήτησε να γίνει υποτακτικός του, όπως και έγινε. Στο δρόμο της επιστροφής για τους Αγίους Τόπους, το πλοίο αναγκάστηκε να σταματήσει στην Πάτμο, όπου ο Λεόντιος μαγεύτηκε από την ατμόσφαιρα της Μονής του Αγίου Ιωάννη, αλλά οι δύο άνδρες έφυγαν μετά από λίγες μέρες παραμονής, με προορισμό την Κύπρο. Όταν τελικά ετοιμάστηκαν να ξεκινήσουν για τους Αγίους Τόπους, ο Λεόντιος ζήτησε από τον πνευματικό του πατέρα να του επιτρέψει να γυρίσει πίσω στην Πάτμο και να παραμείνει εκεί.
Στην Πάτμο έγινε μέλος της Αδελφότητας και λόγω των χαρισμάτων και της πνευματικότητάς του εκλέχθηκε από τη Μοναχική Κοινότητα Ηγούμενος της Μονής. Αργότερα, όταν βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας εντυπωσιασμένος από τα προσόντα του, τού πρότεινε να γίνει Επίσκοπος στη Ρωσία ή στην Κύπρο, αλλά εκείνος αρνήθηκε από ταπεινότητα. Όταν όμως του προτάθηκε ο θρόνος των Ιεροσολύμων, ο Λεόντιος δε μπορούσε να αρνηθεί και έγινε Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Εξαιτίας του ελέγχου που άσκησε στο νέο αυτοκράτορα Ανδρόνικο Κομνηνό, ο Λεόντιος εξορίστηκε και πέθανε σε βαθιά γεράματα στις 14 Μαϊου 1190. Η μνήμη του εορτάζεται στην Πάτμο και στα Ιεροσόλυμα στις 14 Μαϊου.